15-03-2010 Aandelenmarkten kunnen verder omhoog
Het is nu een jaar geleden dat de aandelenkoersen na een lange glijvlucht weer de weg omhoog gevonden hebben. De stijging is groot geweest. Is er nog upside potentieel?
In het voorjaar van 2009 was de stemming op de beurs grimmig. Sinds de crisis in de zomer van 2007 begon, gaven de meeste indices van de Westerse beurzen aan dat koersen gemiddeld duidelijk meer dan gehalveerd waren. De collectieve somberheid was overweldigend: het financiële systeem stond op instorten en autoriteiten haalden werkelijk alles uit de kast om te voorkomen dat een depressie à la jaren dertig de kop op zou steken. Kortom: de koersen verdisconteerden een financieel Armageddon.
Green shoots
De ommekeer in de markt kwam uit een hoek waar beleggers nog altijd hun heil zoeken: China en de VS. Na een beperkte dip bleek de Chinese economie weer vrolijk door te groeien in een tempo waar het Westen met groeiende jaloezie naar kijkt. Ook in de VS leken zich voorzichting voortekenen van een economisch herstel te tonen. President Obama stak met de beroemde green shoots-speech de burgers een hart onder de riem. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de aandelenkoersen sinds het dieptepunt een jaar geleden sterk zijn hersteld.
Maar zoals op alle verjaardagen, stemt die dag tot nadenken over de toekomst. Wat zit er nog in het vat? En dat valt voor de beurzen niet tegen. Meerdere seinen staan op groen voor een doorgaand herstel van de aandelenkoersen:
De rente is laag en zal voorlopig laag blijven. Centrale banken geven publiekelijk aan de officiële tarieven nog lange tijd niet te zullen verhogen en het inflatiegevaar voor het lange eind van de yield curve is beperkt. Een voordeel van de lage inflatieverwachting is dat bedrijven niet of nauwelijks te maken hebben met een stijging van de belangrijkste kostenpost: lonen. Door het grote overschot op de arbeidsmarkt, is het niet waarschijnlijk dat er sprake zal zijn van een loonprijs-spiraal.
Dit alles vertaalt zich in goede winstcijfers: vrijwel alle Amerikaanse bedrijven die deel uitmaken van de S&P 500 hebben de winstcijfers gerapporteerd. Bijna driekwart daarvan was boven de verwachting van analisten en dat is aanzienlijk meer dan het historisch gemiddelde van 60%.
Ook de verhouding tussen vraag en aanbod is voor aandelen gunstig. Veel institutionele beleggers hebben in de jaren dat de koersen daalden (soms noodgedwongen) aandelen van de hand gedaan. Er staat veel geld aan de zijlijn dat geparkeerd wordt in de geldmarkt en kortlopende obligaties. Deze leveren niet genoeg op om de claims die tegenover de beleggingen staan bij verzekeraars en pensioenfondsen op termijn te betalen. Veel grote beleggers wachten op de correctie en dat is gunstig voor de aandelenkoersen.
Last but not least: overheden geven regelmatig aan dat zij bedrijven in nood zullen blijven steunen. Een recent voorbeeld is de steunbetuiging voor de Nederlandse bouwsector. In Amerika staat president Obama klaar met een steunplan voor het midden- en kleinbedrijf.
Het wachten op de correctie kan de komende tijd veel beleggers het gevoel geven dat ze wachten op Godot. Veel wachten, weinig actie.
